Afkicken en de rust weer terug…

Het is vandaag alweer vrijdag. De week is voorbij gevlogen. Ik zit aan de keukentafel te typen en buiten sneeuwt het licht en vriest het. De meiden zijn op school, Durk is aan het werk en Twirre ligt te slapen in de keuken na zijn ochtendwandeling. Er staat een bakje thee en koffie naast de laptop en de radio speelt leuke liedjes op de achtergrond. Niks te klagen…

Ik neem jullie weer even mee naar vorige week vrijdag. De dooi was ingezet, papsneeuw op de wegen. Robin had de weg gesleept, in de hoop dat als het weer gaat vriezen, (stond voor maandag op de planning) onze weg geen ijsbaan zou worden. Een ijsbaan zou wel leuk zijn, ik wil wel weer even schaatsen maar als je de meiden naar school moet brengen rijdt het lekkerder zonder ijs onder de wielen 😝. Ook hadden mijn ouders de boot geboekt voor maandag en die wilden dan graag ook zonder al te veel glijden richting Göteborg. Er zal vast wat ijs op de weg komen te liggen; nieuwe ervaring, nieuwe uitdaging, kortom we zullen er wel weer wat van leren. Het komt zoals het komt…

Zaterdag ging voorlopig het laatste weekend samen met mijn ouders in. Na gezamenlijk ontbijt & koffie zijn Durk en mijn vader als echte “ijsmeesters” naar buiten gegaan.”It giet oan” krijgt hier een andere betekenis, namelijk is de weg wel/niet begaanbaar voor onze auto’s 🤭. Samen bewapend met sneeuwscheppen en gruus (grind) kijken of er grip op de situatie te krijgen was, letterlijk 😂. Het zou misschien nog wel spannend worden hoe de weg te rijden is.

Tijdens het vorige bezoek van mijn ouders, had mijn moeder canvasdoeken voor “diamond painting” meegenomen. Ik had dit voor de winter bewaard en zaterdag was het echt z’n dag om dit te doen. De meiden, Beppe en ik gingen aan de slag. Rinske had er het minste geduld voor, ze kwam af & toe langs om een aantal diamanten op te plakken. Imke had er plezier in, maar wilde ook met Rinske spelen, dus zat met een dilemma 😉. Uiteindelijk is het bij Imke een gevalletje van twee walletjes geworden. Zo bleven de vaste kern Beppe en ik over, we vonden het ook wel leuk om te doen dus prima dat de meiden niet mee deden. Meer diamanten voor ons 😝. Wij hebben het dan ook bijna de hele dag volgehouden, op wat andere activiteiten na. Hierbij kun je denken aan wassen, stofzuigen, eten klaar maken, garnalencocktail klaar maken (zat nog een verstekeling vis 🐟 in de zak) en Pake en Beppe zijn de sauna in geweest. Een relaxte dag, vond ik zelf…

Zondagochtend zouden we uitslapen, maar de meiden waren al rond 6 uur wakker. Hierdoor de anderen in het huis ook 🤭. Omdat mijn ouders wel aan het uitslapen waren hadden we wat tijd te doden. En wat denk je? We zijn weer aan de slag gegaan met: “diamond painting”, zelfs Durk moest er, met GROTE tegenzin, aan geloven 😆. Rinske was er wederom snel klaar mee en koos zelfs vrijwillig voor het maken van haar huiswerk. Nadat we voor de laatste keer gezamenlijk hadden ontbeten, zijn mijn ouders te terugreis gaan voorbereiden. De auto moest weer op de boot en ze wilden geen herhaling van de heenreis. Mede met hulp van Durk, lijkt het gelukt te zijn om de auto in de juiste paraatheid te brengen. Als dat echt zo is? Dat zullen mijn ouders dinsdagochtend gaan zien 🤪. Ook hebben ze met de auto over de wegen gereden en op onze weg na was alles goed te rijden. In de tussentijd hebben de meiden het koekhuisje van Pippi Langkous versierd, voor in de middag bij de koffie. Na de lunch was het tijd voor het echte werk. Een sjoelwedstrijd werd er georganiseerd 🤭. Dus sjoelbak goed poetsen, scorelijst en pen klaar leggen, mouwen opstropen en de concurrentie “succes” wensen. En de grote winnaar was: Pake Sjoerd 🏆. Gelukkig was er voor de rest een aanmoedigingsprijs 😝, dus niemand vertrok met lege handen. Naderhand werd er gesmikkeld van het koekhuisje en als laatste avondmaal werd het pizza à la Beppe Fokje 🤤. Toen was het toch echt tijd om de dag af te sluiten. De volgende dag is het begin van een nieuwe schoolweek en start van de terugreis van mijn ouders.

Maandagochtend reden mijn ouders achter mij & de meiden aan. Bij Lindesberg scheidden dan toch echt onze wegen 😢. Afscheid nemen blijft niet leuk 👎 en heeft invloed op de dag(en) die volgen. Iedereen gaat er op zijn eigen manier mee om. De ene wordt kribbiger (lees Marianne), de ander praat er over, de ander is verdrietig en nog een manier is gewoon doorgaan. Feit is wel dat na z’n afscheid, iedereen zijn ritme weer opnieuw moet vinden binnen het gezin. Gelukkig praten we er met elkaar over en gedeelde smart is….. Maandagmiddag uit school had Rinske een hobbel op de slee-heuvel gemaakt. Dit bleek mooi te sleeën en zag er leuk uit. Ik heb Rinske geholpen met nog een hobbel en al snel vlogen beide meiden met hun schotels van de heuvel, prachtig gezicht. In de namiddag waren Imke en ik weer op de manege te vinden.

Dinsdagochtend zijn Imke, Twirre en ik vertrokken naar de dierenarts voor zijn jaarlijkse vaccinatie. Hij deed het super, topper. Daarna zijn we thuis weer met  “diamond painting” bezig gegaan. Ik heb die van Rinske afgemaakt en Imke is aan dezelfde als Rinske begonnen. Vermoed dat ik ook wel weer even met die van Imke aan de slag mag, wat ik helemaal niet erg vind. Het lastige van “diamond painting”is, hoe stop je er weer mee 😆?? In de middag hebben we een mooi plekje in het huis gezocht voor een schilderij, die ik van mijn ouders heb gekregen. Voordat we gingen emigreren mocht ik van mijn ouders een item uit hun huis uitzoeken 🥰 om mee te nemen naar ons nieuwe thuis. Ik heb een schilderij gekozen waar Hallum op staat. Zolang ik me kan herinneren hangt dit schilderij al bij mijn ouders. Het symboliseert voor mij, mijn hele leven in Hallum en dat waren 41 jaren. We hebben een mooi plekje gevonden en het is net alsof het er altijd al hangt 🤩. Ik ben er heel blij mee! P.s. de auto van mijn ouders had geen problemen op de boot 🎉 en zij zijn weer veilig in Hallum beland. Na wat omrijden in verband met stakingen van wegpersoneel 😅.

Woensdagochtend is Durk meegegaan om de meiden naar school te brengen. Daarna hebben we mijn vaders supermarkt-tactiek uitgeprobeerd. Durk liep door de winkel met een lege kar en ik vulde de kar van mij. Bij de kassa ging Durk de boodschappen op de lopende band leggen en rekende af. Ik pak de boodschappen aan de andere kant direct in. Heerlijk moet ik zeggen en scheelt een hoop gehaast. In de winkel hebben ze z’n kleine lopende band, waardoor ik al het spul nooit op tijd erop krijg. En ik vertik het om vaker dan één keer per week boodschappen te doen als het niet hoeft… Volgende week gaan we het op dezelfde manier doen 🙌. Thuis is Durk weer aan het werk gegaan, ik heb alles opgeruimd, kacheltje opgestookt en huishouden gedaan.. Toen was het alweer tijd om te lunchen. Dit keer werd ik vereerd met Durk zijn gezelschap. Meestal eet hij met “de mannen” oftewel zijn collega’s. Na de lunch was het weer tijd om de meiden op te halen. Ik haal Imke altijd als eerste op, nu kwam ik daar op school en wilde Imke nog blijven. Dit mocht van juf dus heb ik eerst Rinske opgehaald. Rinske vond het ook leuk om Imke op te halen, want dan kon ze ook nog even meespelen. De meiden hebben buiten nog even lekker gesleed en ik heb gekletst met de meester en juf. Eenmaal thuis een lekker theetje gezet en samen met de meiden film gekeken. Ik ben de laatste dagen wat vermoeider en mag wel wat meer rustmomenten inlassen op een dag. Na het avondeten de pyjama’s aan, tv kijken, tanden poetsen. Ik ga daarna met de meiden boven lezen, Rinske leest eerst een hoofdstuk uit haar schoolboek en daarna lees ik nog twee verhaaltjes naar keuze van de meiden. Durk doet in de tussentijd Twirre nog even naar buiten en dan zijn we klaar om te gaan slapen. 

Net voor zessen gaat door de weeks mijn wekker en start ik op met alle spullen klaar leggen, vaatwasser uitruimen, broodbakjes vullen, kleding klaar leggen, meiden wekken (hoewel Rinske zelf vaak voor half zeven al beneden is). Durk komt tussen zes en half zeven ook beneden en gaat dan met Twirre wandelen. Daarna gaat Durk werken en zorg ik voor het ontbijt, dat de meiden klaar zijn om te gaan en mezelf niet te vergeten (soms doe ik dat nog wel 😬). Om acht uur vertrekken we richting school en daarvoor moeten de winteroveralls en alle bijbehorende spullen nog aan. 

Donderdagochtend was het even anders, want Twirre ging met me mee om Rinske naar school te brengen. Vervolgens zijn Twirre en ik naar centrum van Lindesberg gereden om hier te gaan wandelen. Ik wil even wat meer drukte opzoeken, zoals mensen en andere dieren. Hier in het bos komen we niet vaak wat tegen, behalve wat hertjes, de buren en hun hond welke niks van Twirre wil weten. Als we straks weer naar Nederland gaan moet meer drukte, niet een shock voor hem zijn. Het was een korte wandeling vol prikkels en we gaan dit proberen uit te breiden. Twirre heeft het goed gedaan.

Toen we thuis kwamen, zag ik dat de gordijnen van de woonkamer dicht waren. Wat mijn nieuwsgierigheid wekte natuurlijk. Imke had in de woonkamer een hut gebouwd met kleden en had lichtjes uit haar slaapkamer meegenomen dus moest de woonkamer donker zijn. Vervolgens heb ik de kachel opgestookt, het is koud door een gure wind en we willen in huis het graag warm houden. Na de lunch heb ik samen met Imke, Rinske opgehaald en daarna hebben ze nog op het schoolplein gespeeld. Bij deze slee-heuvels heb je geen slee nodig, gewoon op de kont of buik naar beneden. Thuis weer opwarmen met een bakje thee en in de namiddag was het tijd voor Rinske om naar de manege te gaan. Vandaag mocht ze veel draven, mem dus ook. Ze doet super haar best en gaat goed. Thuis hebben we een soepje gegeten en was het alweer tijd om het avondritme in te gaan. 

Vandaag, vrijdag, heb ik de meiden naar school gebracht. Thuis waren de hertjes hun ontbijt bij de buren aan het nuttigen. En gingen ze in colonne weer terug het bos in door onze tuin. Ik heb hier mooie filmpjes van kunnen maken, te zien op Instagram of Facebook. Omdat het sneeuwt en het vogelvoer bijna op was, heb ik de bomen weer wat gevuld met vogelvoer. Good news travels fast en binnen no-time zat de boom weer vol met blije vogeltjes. Houtkacheltje wilde weer goed branden en voorziet ons van warm water 🙏.

Straks is het tijd om even met Twirre naar buiten te gaan, te lunchen en de meiden op te halen. Dit weekend gaan we de cocon in en hebben we niks op de planning. We zien wel wat er op ons pad gaat komen. Vanuit een warme keuken wens ik jullie niks minder dan een fijn weekend en bedankt voor het lezen van de blog. Tot volgende week 👋